|
Spis gier z serii |
|
Gdy zobaczyłem pierwsze zdjęcia z "The Sands of Time" niezmiernie się ucieszyłem że moja ulubiona seria doczeka się reinkarnacji na konsolach nowej generacji. I nie miałem na myśli takie hitu jakim ostatecznie okazał się ów tytuł, chciałem po prostu zagrać i spodziewałem się prostego przeniesienia mojej ulubionej gry w trójwymiar. Gra okazała się hitem i doczekała się sequeli, dzięki wysokiej jakości produktu seria UbiSoftu zaskarbiła sobie zastępy fanów. Jednak większość z nich nie miała okazji przeżyć fenomenu pierwszej części, a spotkałem się nawet z osobnikami które nie wiedziały ile części było przed "Piaskami Czasu", dla mnie taka ignorancja jest nie do pomyślenia i pewnego dnia obudziłem się z misją szerzenia prawdy o tej genialnej serii co niechybnie ulepszy świat;) Dlatego powstał ten oto spis, cała saga w swoistej pigułce. Niektóre konwersje postanowiłem wyróżnić osobną tabelką w przypadku gdy zbytnio odbiegały od pierwowzoru.
Pod nieobecność Sułtana zły wezyr Jaffar wtrąca głównego bohatera do lochu. W ciągu godziny młodzieniec musi wydostać się z podziemi inaczej księżniczka zginie.
Przełomowa animacja, rewelacyjne walki i komercyjny sukces. Gra zapisała się w historii komputerowej rozrywki. Nie wyobrażam sobie gracza który choć raz nie przeszedł tej części, szczególnie że grafika w wersji PC/Amiga ma totalnie oldschoolowy styl i jest w tej prostocie przepiękna. Jeżeli jeszcze nie grałeś to ściągnij wersje na komputery osobiste, bez obaw o piractwo, gra ma status abandonware, i zagraj. Jeśli TEGO nie poczujesz to nie będę mógł ci pomóc, a jeśli coś zaskoczy i będziesz chciał więcej i więcej to...dostaniesz! Przeogromny zbiór przeróbek i licznych konwersji na pewno zaspokoi twój apetyt.
Bohater pierwszej części wziął ślub z Księżniczką Persji i stał się tytułowym Księciem. Jednak pewnego dnia jego miejsce zajął sobowtór i jedynym wyjściem jest ucieczka, oszustem jest nikt inny jak wredny znajomy z poprzedniej części. Sułtan wyrusza na wojnę i zostawia królestwo pod opieką fałszywego zięcia, podczas gdy prawdziwy Książe podróżuje przez jaskinie i opuszczone pałace gdzie dowie się całej prawy o sobie. Znakomity sequel, ulepszona grafika i przede wszystkim rewelacyjnie zaprojektowane etapy są siłą tego tytułu. Pomimo tego że gra jest dosyć trudna to nie sposób wsiąknąć w jej klimat, a po dotarciu do wymarłego miasta atmosfera dosłownie zabija i po prostu nie innej możliwości niż ukończenie tej gry.
Tajemniczy Assan porywa narzeczoną Księcia a jego umieszcza w mrocznym lochu. Zaprawiano w bojach heros z niejednego pieca chleb jadł i dosyć szybko wydostaje się z więzienia, ale aby odnaleźć ukochaną przejdzie przez piekło (a wraz z nim gracz), pokona armie wrogów na której czele stoi Rugnor, potężny człowiek tygrys. Pierwsza gra z serii wykonana w pełnym 3D. Rewelacyjna grafika choć w tamtych czasach zwykły człowiek nie mógł sobie pozwolić na komputer zdolny do odpalenia gry w trybie full wypas. Arabski klimat został podtrzymany i opowieść nadal ma wręcz baśniowy wydźwięk, godne pochwały jest zróżnicowanie leveli, projektanci co krok zaskakują pomysłowością. Niestety poległo sterowanie, mało intuicyjne i do tego połączone z topornymi ruchami. Z równowagi potrafi wyprowadzić kiepska detekcja kolizji, szczególnie w trakcie walk które potrafią być maksymalnie losowe. Ja jednak proponuje na te drobne niedogodności przymknąć oko, to nadal piękna gra i może urzec gdy przestanie się wytykać jej wady.
Tym razem dzielny Książe Persji musi uratować od złego bezbronne panny z haremu. Nie wiem co na to żona ale uczciwy do szpiku kości chłopak nie może bezczynnie patrzeć jak niewiasty są bezwstydnie molestowane. Dlatego wraz za pomocą miecza decyduje się przywrócić ład i porządek w haremie, z naciskiem na rozwiązania siłowe. Wersja na telefony komórkowe nie rozczarowuje, każdy element dopracowano. W zależności od telefonu grafika jest wyśmienita, szczególnie na aparatach wyposażonych w kolorowe wyświetlacze widać piękno grafiki. Zadbano nawet o takie smaczki jak specjalny tryb walki. To jedna z tych gier które warto mieć na swojej słuchawce by w wolnej chwili ocalić jedną z ofiar.
To nowa historia odcinająca się od starych części. Główny bezimienny bohater nadal jest autentycznym Księciem Persjii. Dzięki zdradzie Wezyra jego ojciec wdziera się do pałacu Maharadży, król nie dotrzymuje słowa i tajemnicze artefakty zamiast w ręce zdrajcy zostają włączone w poczet darów dla sułtana. Oszukany Wazyr podpuszcza Księcia do uruchomienia Piasków Czasu co jest przyczynkiem do rozprzestrzenienia się straszliwej plagi. Teraz Książe musi wszystko naprawić, pomoże mu Farah, córka pokonanego władcy oraz tajemniczy sztylet, dzięki któremu można manipulować czasem co znacznie ułatwia krucjatę. Murowany hit, choć patrząc na wyniki finansowe tytuł nie został należycie doceniony. Czego tu nie ma. Ładna grafika? Jest, wszystko działa płynnie, ekran spowity jest zmiękczającym filtrem (bloom) a animacja postaci to czołówka pierwszej ligi. Wciągająca historia? Też jest, trochę romansidła w baśniowym sosie, a jak ktoś się uprze to jakiś mądry morał można znaleźć. Oprawa dźwiękowa super, przydałby się jeszcze jakiś nowatorski patent a z pewnością jest nim możliwość spowolnienia, zatrzymania czy cofania czasu.
Wersja na przenośną konsole Nintendo to praktycznie zupełnie inna gra. Oś fabuły nie zmieniła się, zamiast filmików sa statyczne screenshoty ale to zrozumiałe biorąc pod uwagę ograniczenia cartrigde'a. Sama gra to świetna platformówka 2D której bliżej do taśmociągów Disney'a niźli stareńkiego PoPa, i dobrze! Tytuł jest dynamiczny, są trochę inne moce i jest druga grywalna postać - Farah. Całości dopełniają nowi przeciwnicy i ciekawi bossowie (jest Gryf) którzy swoich odpowiedników z dużych konsol zjadają na śniadanie. Gra jest dosyć trudna i tym samym stanowi ciekawą alternatywę dla swojego starszego bata w którym poziom trudności jest niestety raczej niewielki. Oczywiście pod warunkiem że nie grasz na emulatorze który pozwala zapisywać stan gry co kilka sekund, skutecznie zabija to radochę z grania nawet pomimo tego że save pointy umieszczone są wyjątkowo rzadko.
Nie miałem okazji sprawdzić tej wersji ale biorąc pod uwage nastepców zgaduje że fabuła nieco odbiega od pierwowzoru. Całość to czołówka gier na telefony, śliczna grafika oraz przekonwertowane etapy, jednym z bossów jest Gryf. Sprawdzę tą wersję gdy tylko to będzie możliwe i uaktualnię ten opis.
Na tropie Księcia jest Dahaka, potężna istota i zarazem strażnik linii czasu który zamierza go zabić. Jedynym ratunkiem jest wyprawa na tajemniczą Wyspę Czasu, odnalezienie portalu prowadzącego w przeszłość i niedopuszczenie do powstania feralnych Piasków Czasu. W wyniku ataku na pełnym morzu główny bohater jako jedyny dociera do celu swej wędrówki, sam będzie musiał stawić czoło zastępom żołnierzy okrutnej Cesarzowej. Zdecydowanie najmroczniejsza część serii, wszechobecna krew i ponury zamek podkreślają dorosły charakter rozgrywki. Znacznie ulepszono system walki (free form fighting) i dodano kilka nowych ruchów, niesamowitego kopa dostała fabuła rozgrywająca się jednocześnie w dwóch przedziałach czasowych. Wydarzenia na wyspie to temporalne puzzle i chwilami trudno się połapać. Ta część została obdarowana największa ilością ukrytych bonusów oraz jako jedyna w serii ma alternatywne zakończenie (które jest tym właściwym).
Wersja na telefony komórkowe różni się znacznie od pierwowzoru. Sama historia pozostała z grubsza niezmieniona, z tym że zamiast mędrca wszystkie wskazówki wygłasza seksowna wróżka w prześwitującej woalce. Oprócz tego ostatnim przeciwnikiem jest piaskowe widmo a podawana szczątkowo fabułą jest o wiele mniej skomplikowana. Szkoda że ów tajemnicza wizjonerka nie zawitała w normalnej wersji gry, chyba większość przywitała by ją z otwartymi ramionami i nikt nie żałowałby zmęczonego dziadygi. Zaś w kwestii szczątkowego ubrania niewiasty to jest zapewne echo pewnego nurtu, co druga gra na telefony jest przesycona erotyzmem. Wystarczy otworzyć program telewizyjny na ostatniej stronie żeby zobaczyć galerie tapet do ściągnięcia gdzie 50% zdjęć zalicza się do pornografii, czy taka jest mentalność użytkowników komórek?
Ta część to przykład interquela, czyli historii osadzonej pomiędzy dwiema już opowiedzianym. Gra wyjaśnia co działo się między Sands of Time a Warrior Within. Książe czuje na plecach oddech potężnego Dahaki. Według legendy istnieje potężny artefakt zwany The Box of Thousand Restraints (czyli po polskiemu: Pudełko Tysiąca Ograniczeń) zdolny uwięzić w sobie śmiercionośne widmo. Problem w tym ze pożądany przedmiot znajduje się w ... skarbcu Maharadży, zaczyna mi się kręcić w głowie na samą myśl co może jeszcze kryć się w prywatnych zbiorach tego maniaka. Aby go zdobyć Książe wywołuje wojnę z Indiami, w trakcie której ginie jego przyjaciel i matka a stosunki z ojcem zostały ochłodzone. Ofiary są też po drugiej stronie, ginie jeden z braci Farah a inny poprzysięga zemstę. Gdy udaje się zdobyć artefakt okazuje się że nie można za pomocą niego uwięzić Dahaki bo pudełko jest wypełnione armią pradawnych demonów - Deavons, które to nieuważny Książe uwalnia. Gra powstała z myślą o dwuekranowej konsoli Nintendo Dual Screen i kuriozalnym połączeniem gry strategicznej i karcianki z absolutnym wyłączeniem elementów zręcznościowych. Trzy strony konfliktu, wojska Perskie, Indyjskie oraz pradawna armia pod wodzą Wezyra walczą o totalną dominację. Póki co maszynka nie jest zbyt dobrze emulowana więc zagranie w tą część jest równoważne z nabyciem konsoli. Szkoda bo ta część ma arcyciekawą Fabułę rzucającą sporo światłą na dwie ostatnie części i stanowiącą jednocześnie solidne uzupełnienie Sands of Time.
To nic innego jak konwersja Warrior Within na przenośną platformę Sony. Gra nie posiada żadnych zmian w fabule, dodano tylko więcej zagadek pomiędzy niektórymi sekcjami i reszta pozostała nienaruszona. Niestety są ciecia w grafice które można przeboleć i częste loadingi które pojawiają się w najmniej odpowiednich momentach, np. w czasie niebezpiecznych akrobacji. Widocznie taka jest specyfikacja przenośnych dysków UMD choć inne gry pozwalają sądzić że jest to spowodowane nieudolnością programistów.
Książe wraz z Kaileeną powraca do Babilonu, zastają miasto w stanie wojny. Metroplia została opanowana przez Wezyra który nie dość że zabił Maharadżę, to zdołał zebrać armię zdolną do opanowania Babilonu. Już na początku przygody towarzyszka ginie w wyniku czego Wezyr staje się niemal boską istotą a główny bohater staje się coraz bardziej opanowany przez swój zły odpowiednik. Przy okazji wielki come back zalicza Farah. Fabularnie porażka, główna oś historii jest prosta jak schemat cepa, zgodzę się że wszystkie wątki zostały zamknięte ale zrobiono to chyba w najgorszy z możliwych sposobów. Sytuację ratują rewelacyjne dialogi z samym sobą oraz śmieszne scenki sytuacyjne. Technicznie gra powala, walka jest jeszcze bardziej satysfakcjonująca dzięki wprowadzeniu Speed Kill System, wykończeń z zaskoczenia. Oprócz kilku nowych ruchów dodano jazdę rydwanami i nieco innych ulepszeń. Wysoka grywalność przyćmiewa poprzedników choć uważam że dwie poprzednie części w każdym innym aspekcie były lepsze.
Ostatnia część skonwertowana na fony. Technicznie nie odbiega od poprzedników, ta wersja była przygotowana z myślą o tych samych modelach telefonów. Ale mimo tego da się odczuć że wszystko jest bardziej dopieszczone więcej ruchów i ataków. Fabuła jest mocno uproszczona, w tle przewija się pościg za Wezyrem który na wieść o nadciągającym Księciu zaprzestaje walki o tron i salwuje sie ucieczką. Sterego mędrca ponownie zastąpiła skąpo ubrana wizjonerka, wątek Kailleny i Farah w ogóle nie jest poruszany ale za to na scenę wkracza atrakcyjna kurtyzana z Haremu ubrana adekwatnie do uprawianego zawodu. Programiści mogą się pochwalić technikami różnymi dla każdej postaci (daggertail Dark Prince'a jest bardzo ładnie animowany) czy zaimplementowaniem jazdy rydwanem, znalazło się nawet miejsce dla ekskluzywnego bossa którym jest gigantyczny wąż (pojawia się też jeden z braci bliźniaków). Ostatnim bossem jest sam Dark Prince który tanio skóry nie sprzeda. Od strony merytorycznej gra stanowi rozwinięcie najlepszych cech poprzedników, widać to po konstrukcji etapów wymuszających agresywną eksplorację. Dodano nawet tryb survival dla rządnych młócki graczy.
|
|
|